อยากเขียนความรู้สึกทั้งหมดที่มี อยากให้ออกมาเป็นภาษาที่สวยงามได้เหมือนอย่างเวลาที่เขาสองคนมองตากัน สัมผัสกัน มีรอยยิ้มให้กันและกัน รวมทั้งความรู้สึกลึกๆที่ผมอาจจะไม่สามารถรับรู้ได้ถึงครึ่งของความรู้สึกจริงๆที่เขาสองคนมี เพราะผมก็เป็นแค่แฟนคลับคนนึงที่รักและชื่นชอบในความเป็นดงบังชินกิ มากมายกว่านั้นก็คือความรู้สึกที่ทั้งรักและผูกพันกับคำว่า ‘ยุนแจ’ ทั้งหมดของความรู้สึกที่ผมมีให้ยุนแจ บอกตามตรงว่าสิ่งที่เขียนกับสิ่งที่อยู่ในใจมันยากที่จะสื่อออกมาได้ทั้งหมดจริงๆ

 สำหรับผมนะนับตั้งแต่แรกเริ่มที่ได้รู้จัก คำๆนี้ก่อเกิดขึ้นมาในหัวใจและในทุกๆความรู้สึก เวลาที่มอง ยุนโฮและแจจุง พูดคุย และปฏิบัติต่อกันและกันในหลายๆสิ่งหลายๆอย่าง การกระทำที่พิเศษๆสำหรับคนสองคนที่มีให้กันและกันนั้น ผมเชื่อว่ามันไม่ได้เกิดจากความคาดเดาของผมไปเอง แต่มันเกิดจากแววตาที่เขาใช้สบประสานกัน คำอาจจะดูโบราณไปหน่อยแต่ก็อย่างที่มีบอกไว้ว่า ‘ดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจ’ ความรู้สึกของคนเรามักจะสื่อและแสดงออกผ่านทางแววตาได้เด่นชัดที่สุด ก็อย่างที่ทุกๆคนเห็นและแยกออก ว่าอะไรคือสิ่งที่เรียกว่าเซอร์วิสและอะไรคือสิ่งที่เรียกว่าความจริง

ผมไม่ได้ถึงกับคาดหวังไว้ว่ายุนแจจะต้องใช้ชีวิตร่วมกันไปตลอดเหมือนครอบครัวที่มีพ่อแม่ลูก ผมไม่สามารถไปบ่งการชีวิตเขาได้ว่าเขาจะต้องแต่งงานกันหรือเป็นคู่รักที่คนทั้งโลกจะต้องยอมรับ ในวันหนึ่งวันใดเขาก็คงต้องแยกย้ายและมีครอบครัวเป็นของตัวเอง นั่นคือเรื่องของอนาคตที่ผมไม่อาจล่วงรู้ได้ ดังนั้น ณ เวลานี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ผมก็จะยังรักและเชื่อในความรักที่เขาสองคนมีให้กัน ข่าวต่างๆนาๆที่พยายามจะลบล้างความเป็นยุนแจ ไม่มีผลต่อความรู้สึกของผมเลยสักนิด ผมไม่ได้รักยุนแจน้อยลง แต่กลับจะยิ่งรักมากขึ้น ไม่ใช่ยึดความคิดตัวเองเป็นหลัก ไม่ใช่หลับหูหลับตาเชื่อ แต่เพราะสิ่งใดที่ผมได้มองแล้วทำแล้วและเลือกแล้วมันสร้างความสุขให้กับผม ผมก็มีสิทธิที่จะคิดและทำไม่ใช่หรอ

การที่ยุนแจมีอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้  ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่ามีจำนวนคนชื่นชอบและสนับสนุนมากหรือน้อยสักหน่อย แต่อยู่ที่ความจริงใจต่างหาก ถ้ามีคนชื่นชอบเป็นล้านแต่ไม่มีความจริงใจให้มันก็เท่ากับศูนย์นั่นแหละ

Believe away~ การได้ทำในสิ่งที่ตัวเองปรารถนาและต้องการ มันไม่ผิดไม่ใช่หรอครับ ไม่ว่ายุนแจจะเป็นความจริงหรือความฝัน ผมก็ได้เลือกทางเดินนี้แล้ว และผมมั่นใจมากพอ ว่านี่คือเส้นทางของผม และเป็นเส้นทางที่ผมสามารถใช้อิสระที่ผมมีอย่างเต็มที่กับยุนแจ

*ผมสร้างเส้นทางของผม เพื่อให้ผมกระพือปีกได้อย่างอิสระ และค้นหาคำตอบที่ไม่มีใครรู้นอกจากตัวของผมเอง*

ย๊าาาาาาาา~~สวัสดีค่ะสมาชิกคาเฟ่ทุกท่าน

วันนี้คาเฟ่ของเราได้ทำการเปลี่ยนธีมใหม่  ติชมกันได้นะจ๊ะ^^

(ขอบคุณธีมสวยๆจาก  http://jaelsoul.exteen.com/  ค่ะ)

หลังจากเงียบหายไปนาน(มากกกก)วันนี้คาเฟ่ของเราก็จะกลับมาหากิจกรรมสานสัมพันธ์คนรักยุนแจต่อไป  กิจกรรมเรียงความของเราก็จะเริ่มลงให้ได้อ่านกันแล้วค่ะ  

ก่อนหน้านี้ที่มีเช้าท์บ็อกซ์นั้น  อยากจะแจ้งให้สมาชิกได้ทราบว่า มีผู้ไม่ประสงค์ดีได้เข้ามาป่วนเช้าท์และกล่าวหาพวกเราด้วยคำไม่สุภาพด้วยค่ะ   

 แต่ไม่ว่ายังไงเราก็ไม่สนใจค่ะ  เพราะเราไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน  จริงมั๊ยคะ ^^ แต่ถ้าเค้าอยากจะเดือดร้อนเองก็...ตามใจค่ะ  เราหาแคร์ไม่!!! 

 เพราะจุดประสงค์ของคาเฟ่ก็บอกอยู่แล้วว่าที่นี่เปิดเพื่ออะไร   เพราะฉะนั้นเราก็จะทำต่อไปค่ะ~

เรียงความฉบับแรกจากพี่ชินนั่นเอง ~ อ๊าาา  อ่านแล้วก็รู้สึกว่าปลื้มใจแทนเค้าทั้งสองคนมากๆ  (ของคนอื่นๆก็ด้วยน๊า>,<)  ขอบคุณพี่ชินที่ส่งผ่านความรักที่มีต่อยุนแจให้พวกเราได้อ่านกันนะคะ^___^

ไว้พบกันใหม่กับเรียงความฉบับหน้าค่ะ ^^

 พีเอส....วันนี้พี่แอน (dukdikdukdik)จะไปทำภารกิจที่เกาหลีค่ะ และแน่นอน  เป็นภารกิจยุนแจอยู่แล้ว แต่ภารกิจจะสำเร็จมั๊ย  ก็ต้องขึ้นอยู่กับโชคของเราแล้วหละค่ะ ฮ่าๆๆ  สาทู้วววว  ขอให้สำเร็จทีเถอะ!!

With Love.